Vilhjalmur Vilhjalmsson

Sagan segir að Hinrik í Merkinesi í Höfnum hafi viljað láta skíra tvö af börnum sínum eftir frægum eyjum fyrir Suðurlandi; Eldey og Þrídrang. Stúlkan (Elly) fékk að heita Eldey en presturinn neitaði að skíra dreng Þrídrang svo að úr var að hann fékk nafnið Vilhjálmur Hólmar.

Hann var yngstur systkina sinna, fæddur í Höfnunum, 11. apríl, 1945, mesti prakkarinn í hópnum og Ellý systir hans var orðin fræg söngkona þegar hann var enn smástrákur, enda voru rúm níu ár á milli þeirra.

Þegar hann var í Héraðsskólanum að Laugarvatni og Gagnfræðaskólanum í Keflavík var hann alltaf kallaður Hólmar - jafnvel Hólmar Hinriksson. Hann virtist alltaf vera í góðu skapi, eldhress og spaugsamur. Hann var þó ekkert að flíka því að hann kynni að spila á hljóðfæri svo að menn komu af fjöllum þegar einhver Vilhjálmur Vilhjálmsson fór að syngja með Hljómsveit Ingimars Eydal á Akureyri árið 1965 en þá var drengurinn kominn í Menntaskólann þar í bæ. Hann spilaði líka á bassa með hljómsveitinni og ekki leið á löngu þar til hann var farinn að syngja inn á plötur með henni.

Þegar hann hóf nám í Háskólanum, en hann ætlaði sér að verða tannlæknir, fóru helstu hljómsveitir Reykjavíkur að slást um hann, enda var hann ekki aðeins góður söngvari með mikið raddsvið, hann hafði við sig eitthvert afslappað og magnað aðdráttarafl sem var einna helst í líkingu við seiðmagn Elviss á upphafsárum rokksins. Það leið heldur ekki á löngu þar til plötur með söng hans voru spilaðar daginn út og inn í ríkisútvarpinu. Þá gerði hann sólóplötu með lögum við ljóð Kristjáns frá Djúpalæk. Hann var þá fluttur til Lúxembúrgar þar sem hann starfaði sem flugmaður.

Platan fékk auðvitað góða dóma eins og allt sem Vilhjálmur gerði, en menn fóru að spyrja hvers vegna hann syngi ekki sín eigin ljóð, þar sem hann ver sjálfur gott skáld með persónuleg sjónarmið. Það varð því úr að seinna kom út plata þar sem hann syngur eigin texta við lög nokkurra íslenskra lagahöfunda. Sú hljómplata er fyrir löngu orðin sígild, eins og reyndar margt annað sem hann gerði, en nokkrum mánuðum eftir útkomu plötunnar, 23. mars, 1978, fórst Vilhjálmur Vilhjálmur í bílslysi í Lúxembúrg. Fregnin um andlát hans kom eins og reiðarslag yfir íslensku þjóðina enda var hann og er enn einn af ástsælustu söngvurum sem landið hefur alið.

Texti Þorsteinn Eggertsson. (www.poppminjasafn.is)